hiç sevmedim sessizliği! ellerim hiç ısınamadı benim. hiç bakılmayan aynalar buldum; tek tek örttüm üstlerini. kimsesizlik, tercih meselesi haline geldi; her şey asılı kaldı yalnızlıkta! ve "şimdi ben kimle(rle)yim?" ile başladım; sonu gelmeyen cümleler kurmaya...
abajurumun altında güneşin izleri var.hiç çıkmasın isterim! -randomness-
9 Mayıs 2011 Pazartesi
comin' back!
eve geri dönmekten farksız tekradan buraya bir şeyler yazabilmek.
özledim! blogger'ın b'sinden tutda temama kadar.
haa bu arada dönüşüm muhteşem oldu bilesiniz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder