güzel pişmiş ince kenarları kıvrık hamurun ve yoğun kremanın üstüne dizilmiş jöleli kıpkırmızı çilekler...
çizgi filmlerde sevimli görünür gözümüze hani!
birde güzelce kesip yendiğinde damakta bıraktığı lezzet vardır!
çilek kısmını yediğinde tenine kar taneleri değer adeta, kendini arkada birmiş kara bırakmak istersin ve düştüğün yerde kar kelebeği yapmak kollarını kocaman kocaman açıp kapatarak! kremasına geldiğinde ise yeni alınmış saten bir gecelik giyer gibi hissedersin, yavaşça soğuk soğuk okşar tenini... yutkunduğunda ağzında yoğun çilek tadı kalır dudaklarını yalarısn farketmeden ki benim gibi yiyorsan krema garanti bulaşmıştır yüzünde bir yerlere; yalanır durursun!
evet söylemek istediğim gördüğümde gülümseten, yediğinde tadını başa hiçbir şeyden almadığımı düşündüren bir şey bu!
işte benim için öyle bir insan da var! dün adını koydum hatta tam olarak! o benim uzaklardan gelen ilk çilekli turtam oldu:)
onunlar tanışmam belki de dünyanın en trajikomik hikayelerinden birinin esas kızıyken oldu!
bodrum güneşinin altında, harika ege sularında iskele yakınında yüzerken; çilekli turta benim için sadece ayaklarını denize sokan beyaz tenli bir kızdan ibaretti...ta ki yanımda yüzen hamile kadın suyun içinde cırlamaya pardon haykırmaya başlayana kadar. aman nasıl da kıvranıyor, ben dahil tüm iskele doğum yaptığını düşünmüştür. sonra anladık ki "torpil" adı verilen kırmızı-mor arası bir renkte deniz anasıymış tüm bunlara sebep. hemen açıklık getireyim torpil denen bu tür deniz analarının diğer masum beyaz olanlarından farkı çarptığı yerlerde sadece kasıntı degıl bazen gecicide olsa felce bile neden olması! degdıgı yerden yayılıp tum uzuva dagılan agrı daha sonra gecicide olsa kas kasılması ve tutulması seklinde ilerliyor. neyse bu kada rbilgi yeterli kadıncağız bacağım diye haykırınca eşi deniz gölüğüyle bacaklarına bakıp bu mahlukatı farketmiş oldu! ve herkese denizde torpil var dıye bagırdı. o an tehlikedeki ilk insan bendim ve o denizden cıkmamın yolu merdivensiz bır sekılde olmak zorundaydı! işte o an çilekli turtam iskeleye dogru beni çekmeye calısan insanlardan biriydi..diğeride annem ve y* adlı diğer bir arkadaşımdı!
o acımasız deniz anası üzerinden espriler dönerken kendisiyle tanışmış bulundum turtanın. tatilde beraber geçirdiğimiz iki haftanın dışında henüz onunla yanyana gelemedim yaklaşık 3 yıldır. evet saçma gelebilir ama araya ne kadar mesafeler ne kadar yoğunluk girse de ne zaman online olduğunda yazsam veya o bana ulaşsa aynı sıcaklığı yakalayabiliyoruz!
birbirimize anlattığımız bazı şeylerde olmayacak tesadüfler yakalamam onunla aramda özel bir sinerji olduğunu düşündürtüyor bana ! ki var da:)
o benim uzaklardaki çilekli turtam! her adını gördüğümde yüzüm gülümsüyor! her konuştuğumda içim bir hoş oluyor onunla..2mizin kocaman bir ortak noktası var hemde;
ikimizde dünya üzerinde çocukluktan beri büyüttüğü hayallerine ulaşmaya çalışan ve hala mükemmel aşkın geleceğine inanmaktan vazgeçmeyen iki bayanız! mutluyuz, umutluyuz:)
sonuç; iyiki varsın çilekli turtam!!!
p.s.harika resim ve betimlemelerim canınızın çekmesine sebep olur diye tarifini bulabilceğiniz bir link de bırakıyorum:) herkese turtalı günler:)
http://www.yemek-tarifleri.net/cilekli-turta-tarifi.html
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder