içimde sevimli bir bukalemun olduğunu söylemiş miydim??
söylemediysemde ahan da söyledim!
içmde kocaman ama bir o kadar sevimli bir bukalemun var!
insanlara renkler veren bir insanım ya hani, işte içimdeki bu yaratık o renklere bürünüyor; insanların rengine uyum sağlıyor..her yeni tanıyışta yeni bir renk ekliyor skalasına(nasıl yazılır ki bu?) insanların emosyonel değişimlerine göre onlara uyum sağlamam, onlar ne hissediyorsa onlar kadar hissetmemi bukalemunuma borçluyum anlayacağınız!
iyi mi kötü mü bilmiyorum! sonuçta derdi olanın derdini de benimsiyor bu hayvan. e napsın hayvancık huyu kurusun renk iyiymiş kötüymüş bakmadan!
aslında bir kaç hafta önce onu öldürüp yerine yepyeni bir öküz büyütmeye karar verdim içimde; böyle en büyüğünden bir ziraat öküzü! denedim de öldürmeyi ama yapamadım! kıyamamdım yavruma:)
alışmışım ki ben ona, hem nasıl yaşardım içimde bir öküzle! aman dedim yalnız* sakın! sen sen ol bukalemununa iyi bak, sen onun o senin için yaratılmış:)
sonuç; hala insanların her duygusunu hücrelerimin en uç noktasında bile yaşıyormuşcasına hissediyorum! haaa! farklı olarak bukalemunumun sürümünü artırdım yeni bir özellik ekledim ona; herkesin rengine bürünebiliyor sadece her konuştuğundan moronluk fışkıran tek hücreliler hariç! onlar için "get out" diyor otomatik cevap olarak...
ee napalım yani empatiğiz de enayi değiliz!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder