soğuk havanın yüzüme çarpışı bile gülümsetiyordu yanaklarımı iki kenardan çekiştirerek...
farkettim ki iki elimde bir şeylerle dolu o an..
birinde bir sevdiğim diğerinde başka bir sevdiğim!
o mutluluk varya beni hafifletti, rahatlattı, bir mutluluk insana neler hissetirebilir ki sorusunun tüm cevaplarını büyük harfle yazdı elime;
derken söylediğim şeylerin hızına iyice kaptırdım kendimi..
o kadar söyledim ki nerelerden nerelere geldim durumuna döndü olay.
öyle bir an geldi ki sorduğum soruya aldığım cevap yutkunmamı bile zorlaştırdı!
yumru yaptı adeta gerçeği boğazımda. o gerçek ki hep görmezden geldiğim...
alındım ben:/ alındım işte!
çok hemde, o*na, o cevab*a, en çok da kendi alınganlığım*a.
ona alınmama alındım!
çok zoruma gitti çoook:(
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder