bugün hayatımdan birisi kendi isteğiyle çıktı..gitti..
dur dedim kendimce dinlemedi! affetmedi gitti!
yeri boş kaldı boşluk yaktı içimi! artık hayallerimi kurcak kişinin yerinde boşluk var..kırıldımda suclu olmama rağmen incindim! dedim ne kadar kolaymış be!
bileydim pamuk ipliğine bağlıydı gözündeki ben*, baştan keserdim o ipi, baştan başlamazdım!
zor sever erkekler, kızlar gibi kolay sevemezler.kızlar kolay sevdiklerinden acı çekerler, sevmez onları karşılarındaki kendileri kadar kolay! erkekler zor sevr ya zor da unutur bir severler ikincisine kadar unutmazlar onların acı çekmesini sağlayan da budur! benimkide öyle mi olcak acaba!
kolay sevdim o sevemedi cok üzüldüm kırıldım:( şimdi yok kolay unutabilcek miyim? ondan kolay ondan acısız! lütfen lütfen lütfenn...
telefonum her çaldığında o* olduğunu zannetmelerim bir gün geçecek biliyorum, geçmek zorunda..o*zamanında bir şeyleri atlatabilmişse bende yapabilmek zorundayım!
bugün hayatımdan kendisi çıktı gitti! dur dedim dinlemedi!
hata yaptım ama geri dönüşü yoktu, affetmedi!
sonuç: artık o yok! olmayacak!
boşluk dolmasa da kapanabilir...kapanacak! kapanmak zorunda!
nursad* der hep kaseti başa sarmak gerek! bende başa sardım bu sefer daha gerçek!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder