hayatımdaki eksik noktalara uzaktan baktım, doluluktn boşlukları seçeyim dedim bi an...
bakındım ölee..
siyahla eksik kaldı beyazlara!
eksiklerim baskın geldi, eksik olmayan yanlarım eksik kaldı!
öğreniyorum bende..akıntıya ne kadar kolay kapılabildiğimi öğreniyorum..şakayla başladıklarımı kafamda gerçekle bitirdiğimi, kendi kendime ettiklerimi görerek öğreniyorum!
deneme-yanılma en acı vereni olsa da izleri en net o yerleştiriyor yüzüme...her yeni gelenden gizlemeye çalıştığım izlerimi! senden bundan bir tane koyma yüzüme demekten korktuğum izlerimi...
"bayım gördükleriniz yorgunluktan ibaret, hayat yorarken işaretledi beni!" diye kandırıyorum çunkü ben her yeni geleni...
görmesin bilmesin yaralanabilceğimi, bir de o yaralayamasın diye!
bir kez daha denedim!yanıldım..
bin nasihattan iyi geldi bana..
ellerim soyuldu, gözyaşlarımı tek başına silen ellerim...
yaktı ellerimiz tuzlu su diye silemedim bir süre sonra;
bıraktım aktılar tek tek!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder