hiç sevmedim sessizliği! ellerim hiç ısınamadı benim. hiç bakılmayan aynalar buldum; tek tek örttüm üstlerini. kimsesizlik, tercih meselesi haline geldi; her şey asılı kaldı yalnızlıkta! ve "şimdi ben kimle(rle)yim?" ile başladım; sonu gelmeyen cümleler kurmaya...
abajurumun altında güneşin izleri var.hiç çıkmasın isterim! -randomness-
9 Ekim 2010 Cumartesi
bugün cumartesi ve ben hala..
kaçıyorum! her bir şeyden kaçyorum! bakalım nereye kadar!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder