bir yerlerden sıradan*a dönmek zor geliyor insana ya hani; işte o an ellerimi cebime sokup ne var ne yok diye baktığımda avuç dolusu hatırlanası güldüren, dokunulası şeffaf anılar çarpıyor parmaklarıma biz varız dercesine!
gözümün önünde sansürsüz yayınlanıyor hepsi..kahkahaları 32 dişimle betimliyorum sıradan*da olmama rağmen!
işte o an varya o canlandırmayı yaptığım anıları düşündüğüm an; paha biçilemez oluyor tüm sıradanlıklara inat!
not: siz siz olun an*ları durdurun. düşünemyin nasıl çıktık diye. her sanıyeyi hatta saliseyi hapsedin çercevelere, kağıtlara, dijital her türlü ortama. saklayın! saklayın ki unutulma serüveninde yenik düşmeyen şey sizin anılarınız olsun!
so take a photo pls.(:
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder