ben korkuyorum! bariz korkuyorum..hani derler ya bazı şeyler fazla iyi gidiyor diye...hah tam da öyle oluyor!
dönmemesi gerekenler benzersiz bir sadakatle karşımda olduğunu söylüyor, arkasında neleri yıktığını bildiğini ve düzeltmek istediğini gösterenler çıkıyor karşıma! herkes beni kırmayı nasıl becermişse ellerinden geldğince tamr etmeye uğraşıyor..
diceksin ki bunun nesi kötü! nesi kötü değil??
bu kişiler beni yıkmış umursamamış kırmış her ne ise üzmüş..şimdi ne değişti de geri döndüler, ne geldi akıllarına benim vazgeçilmez olduğumu hatırlatan:S(ki hiç kimse vazgeçilmez değildir)
seviniyorum; hemde hani şu minik çocuklar annelerine kendilerince hediye alıp verceklerinde yüzlerinde oluşan cinsten; kocaman gülücüklerle seviniyorum! ama içim burkuluyor bir an:S sanki anneme vermeden elimden hediemi alcaklarmış gibi! hediyemi almasınlar istiyorum en azından bu sefer gerçekten tam anlamıyla gülebileyim..sonu gözyaşıyla ıslanmasın gülücüklerimin!
ıslancaksa bir şeyler gülücüklerim olmasın! ağlayabilirim bazı seyler ıcın ama hayalkırıklığı olmasın buna sebep!
bilmem kacıncı kattan arkanızdan birisinin ittirmesi hissinden kurtulmak istemek bu olsa gerek..yükseklik korkum varmış gibi hissettirir oldum insanlara ama acı veren arkadan itilmek aslında yüksekten düşmek değil; hatta düşüş ihanetten kaçışınız oluyor bi yerde! ki kaçmak yorar insanı...
sonuçlar sonuçlar...hiç bir şeyi değiştirmeyen gerçekler..ama bu sefer nedeni istiyorum! her şeyin bu kadar iyi gitme nedenini!
ve bana geri dönenler, değer verenler!! size söylüyorum birdaha defolcaksanız hiç bulaşmayın bana, yarayı kanatmak yenı yara acmaktan daha acı verici..izini kalıcılaştırmaktan başka bir işe yaramıyor..derdiniz kendinizi unutturmamaksa o hiçbir zaman olmayacak zaten daha derine işlemenize gerek yok! aklımda hep kalacaksınız!!!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder